Naissença de l’occitan. Paraula e escritura.

La naissença es pas estada publicada, de segur. Qual sap quand « nais » una lenga?

Mas podèm enregistrar l’amolonament de « pichòts » cambis del latin, los manlèus a d’autras lengas (gaulesas, germanicas…), etc… que congrean una paraula. Lèu, la cal escriure, per marcar las pachas, los acòrdis, las promessas, entieirar los bens. Tot aquò se passa abans l’an 1000, apr’aquí…Un momenton  d’arqueologia linguistica, pas tròp « presa de cap », per véser cossí passam de la paraula a l’escrich.